Μάτια μου Όμορφα...! MY PRETTY EYES...!!!

My pretty eyes, don't shed spatters....life is short and happy moments scarce..... time embroiders with black thread the black moments of this hard world

There is some beauty and some magic, find it and forget the bitterness... What is most valuable is that you smile at me as yesterday fades away

In your pretty eyes, don't put the grey; it doesn't look good on you... don't shade your light, my love, with fairy tales that end badly

My pretty eyes, look at the sun as it rises and gives the breath of life to the world... in this life where we grow older, wipe your eyes and look up high

Eyes bathed with the color of the sky, push the grey clouds away & push the bitter moments away, which for so long have caused your heart to bleed

My pretty eyes, my magical eyes, I hang from your eyelids like a dry leaf... don't cry, because I might fall and be blown by the wind to the vacuum of loneliness

I will not die an unlived life

Δεν θα πεθάνω από μια ζωή που δεν έζησα.
Δεν θα ζήσω με το φόβο
ότι θα πέσω ή θα καώ.
Διαλέγω να κατοικήσω τις μέρες μου,
να επιτρέψω τη ζωή μου να με κάνει πιο ανοιχτή,
λιγότερο φοβισμένη,
περισσότερο προσιτή,
να ελαφρύνει την καρδιά μου ώσπου να γίνει φτερό,
φάρος, υπόσχεση.
Να διαλέξω να ρισκάρω την ουσία μου,
να ζήσω έτσι ώστε ότι ήρθε σε μένα ως σπόρος
να γίνει για τους επόμενους ανθός,
και ότι ήρθε ως ανθός
να γίνει καρπός.

"I will not die an unlived life.
I will not live in fear
of falling or catching fire.
I choose to inhabit my days,
to allow my living to open me,
to make me less afraid,
more accessible;
to loosen my heart until it becomes a wing,
a torch, a promise.
I choose to risk my significance,
to live so that which came to me as seed
goes to the next as blossom,
and that which came to me as blossom,
goes on as fruit."
- Dawna Markova

ΑΡΛΕΚΙΝ - The New Generation

-Θέλω να γίνεις δική μου, Ναργιλένα.
-Δεν μπορώ, Άρη, ήδη τριχάζομαι.. με θέλει ο Πάρης, με θέλει ο Χάρης, με θέλει και η Χαρίκλεια.. όλοι μου δίνουν και κάτι, λεφτά, προστασία, συναίσθημα.. ενώ εσύ μου τη δίνεις στα νεύρα!
-Ναι, αλλά κάνω ρίμα με τους άλλους. Έχω επομένως κι εγώ δικαίωμα στην ευτυχία.
-Τα επιχειρήματά σου είναι ακλόνητα, αλλά για ποια με πέρασες Άρη;; ...Για την Επιτροπή Δικαιωμάτων του Πολίτη;; Μια απλή τσου-.. γκουχ γκουχ... -πρα είμαι, όπως με αποκαλούσε η γιαγιάκα μου.
-Ξέρω ότι είσαι τσου-πρα, επίσης είσαι ψεύτρα, καρδιοκλέφτρα και πλανεύτρα.....αχ... είσαι ότι έψαχνα στη ζωή μου!! Ξέρω ότι άλλα κάνεις κι άλλα λες στον κύκλο σου, αυτοί οι ψηλομύτες της υψηλής κοινωνίας που για σένα έχει τόση σημασία η γνώμη τους.
-Τώρα, Άρη τί άσχετα μου λες;;; Εσύ δεν τα είχες με την ξενέρωτη τη Ζωή;;
-Όχι πια. Χθες γύρισα και της είπα... 'Αντίο για πάντα, Ζωή!'
Εκείνη τη στιγμή ένα χαριτωμένο κοριτσάκι έριξε κατά λάθος το παγωτό του στο πεζοδρόμιο, απ' όπου περνούσε ένας βιαστικός κύριος και πατώντας το γλίστρησε ρίχνοντας την επαγγελματική του τσάντα στον αέρα. Η τσάντα ξαφνιασμένη έπεσε κάτω δίπλα σε ένα ποδήλατο αιφνιδιάζοντας τον αναβάτη που γύρισε το τιμόνι και τράκαρε σε ένα παρκαρισμένο αμάξι, ενώ ο ίδιος εκσφενδονίστηκε και με έναν αλάνθαστο ελιγμό έπεσε πάνω σε ένα κουταβάκι που από το ζόρι πετάχτηκε στο δρόμο θέτοντας μια φεράρι εκτός πορείας που έξαλλη πήρε παραμάζωμα τον Άρη, ο οποίος απομακρύνθηκε από τον μάταιο κόσμο ακαριαία.
Και τότε.... η Ναργιλένα σκέφτηκε (!!!!)..... τα τελευταία λόγια του Άρη....

A Bird Without Wings..

Like a bird without wings that longs to be flying, Like a motherless child left lonely and crying. Like a song without words, Like a world without music, I wouldn't know what to do, I'd be lost without you watchin' over me

I get so lonely, when you're away, I count every moment, I wait every day, Until you're home again and *hold* me so tight, That's when I know everything is alright.

You're my guardian angel, My light and my guide, Your hand on my shoulder and you by my side. You make everything beautiful, You make me complete. Everything in my world I lay at your feet..

Like a church with no steeple, where no bell ever rings. In a town without people, where no voice in the choir ever sings. If a boat on the ocean would be lost with no sail, Then without your devotion, surely all that I dreamed of would fail.

ΑΡΛΕΚΙΝ...Βασισμένο σε αληθινή ιστορία

Τα ονόματα έχουν παραλλαχτεί, όπως επίσης οι συνθήκες, καθώς και οι δυνάμεις της φύσης και του σύμπαντος, α ναι, και λίγο οι διάλογοι. Τα υπόλοιπα είναι πέρα ως πέρα αληθινά...

"Ώστε αυτό ήταν; Τελειώσαμε; Πες μου, Αλφόνσο", ουρλιάζει η Ούρσουλα τραβώντας τον από τον γιακά, "είχα δίκιο όταν έλεγα πόση μηδαμινή αξία είχα για σένα; Πάντα εγώ η τελευταία;"
"Ως εδώ.. μου δημιουργείς πονοκέφαλο... Το κορμί μου ανήκει ήδη αλλού και την ψυχή μου δεν την είχες ποτέ αληθινά."
"Μπουχουχου... Μπουχουχου...Σνιφ..."
Η Ούρσουλα τραβούσε τα πυρρόξανθα μαλλιά της κι έτρεχε αλαφιασμένη στους δρόμους, ενώ ο δυνατός αέρας της νύχτας σήκωνε τα υπόλοιπα πυρρόξανθα μαλλιά της σχηματίζοντας από δυο τούφες της το σχήμα της ραγισμένης της καρδιάς και χαλώντας ταυτόχρονα την Ωτ Κουτούρ κόμμωσή της.
Και τότε, χαμένη στις σκέψεις της για το πόσα λεφτά είχε δώσει στο κομμωτήριο, έπεσε στην αγκαλιά και τα στιβαρά μπράτσα του Ριχάρδου.
"Τι συμβαίνει; Σε πείραξε κανείς; Να τον τσακίσω, να του τρίψω τη μούρη στο υγρό, σκούρο γκρίζο με ολίγα χαλικάκια, λερωμένο τσιμέντο, να του δώσω να φάει καστανόχωμα και να..."
"Ηρέμησε Ρίτσι", όπως της άρεσε να αποκαλεί χαϊδευτικά τον φίλο της, "Απλά χάλασε η κόμμωσή μου, κι είμαι σίγουρη ότι συνέβη και κάτι άλλο πιο πριν, αλλά δεν θυμάμαι."
Ήταν γνωστή η κακή μνήμη της Ούρσουλας, αλλά την αναπλήρωνε με άλλα προσόντα.
"Μην ανησυχείς καλή μου, κοντά μου είσαι ασφαλής. Εγώ, εγώ θα σταματήσω και τον άνεμο για σένα."
"Α, τι καλά!", "Ρίτσι μου, εσύ μ' αγαπούσες πάντα αληθινά"
Και οι δυο τους έφυγαν αγκαλιασμένοι, καθώς ο ήλιος ανέτειλε από την ανατολή, όπως κάνει συνήθως.
ΔΙ ΕΝΤ

Το'χω;;;

Εγώ για μια εγγραφή πήγαινα....!!!!!!!!

Είπα κι εγώ να γραφτώ στα 7 video club, αλλά όχι χωρίς απρόοπτα....
Και ρωτάω την κοπέλα αφού έδωσα το νούμερο του κινητού μου...
-Δεν πιστεύω να δώσετε το νούμερο μου σε τίποτα διαφημιστικές εταιρίες και με ενοχλούν??
-Όχι, ειναι για λόγους ασφάλειας που το ζητάμε κι αλλώστε απαγορεύεται να το δώσουμε αλλού.
Μέχρι εδώ καλά.. Και συνεχίζει.....
-Εκτός αν κάποιο αγόρι από εδώ μέσα σας ερωτευτεί και σας τηλεφωνίσει.
-Ε, τότε θα το πληρώσει πολύ ακριβά.
Απαντάω γελώντας.. Κι εδώ συνεχίζει η διπλανή της...
-Εκτός αν κάποιο κορίτσι σας ερωτευτεί και σας τηλεφωνίσει.
Εδώ για λόγους ευκρίνειας να εξηγήσω ότι είμαι κορίτσι..
Συμπέρασμα: Οι Έλληνες είμαστε πολύ ανοιχτά μυαλά!!! Μπράβο μας!!!!!

Το Καρναβάλι της Σκουριάς

Carnival of Rust
D' you breath the name of your saviour in your hour of need, n' taste the blame if the flavor should remind you of greed.. Of implication, insinuation and ill will, till' you cannot lie still, In all this turmoil, before red cape and foil come closing in for a kill

Come feed the rain Cos I'm thirsty for your love dancing underneath the skies of lust Yeah feed the rain Cos without your love my life ain't nothing but this carnival of rust

It's all a game, avoiding failure, when true colors will bleed, All in the name of misbehavior and the things we don't need.. I lust for after no disaster can touch us anymore, And more than ever, I hope to never fall, where enough is not the same it was before

Come feed the rain...

Don't walk away, don't walk away, oh, when the world is burning.. Don't walk away, don't walk away, oh, when the heart is yearning

7κούβερτο...!!!

Το 3ήμερο που έγινε 7ήμερο...

1. Ναι μεν, αλλά.. Μύκονος

Ναι μεν ωραία τα αξιοθέατα της Μυκόνου (ανεμόμυλοι, Μικρή Βενετία, Τρία Πηγάδια..), αλλά χρειάστηκαν μόνο 13,5' για να τα δούμε (μαζί με το χρόνο για να τραβήξουμε φωτογραφίες) κατά την κάθοδο προς την παραλία.

Υποσημείωση: Από Μύκονο για Δήλο, Δευτέρα κλειστά

2. Διακοπή για Διαφημίσεις: Δήλος

Δίνετε 15€ το άτομο στη Μαργαρίτα (το καϊκάκι) + 5€ είσοδο και όλη η Δήλος δική σας!!! Μνημεία, αρχαιολογικοί χώροι, μυθολογία live. Για τους τολμηρούς, υπάρχει χρονομηχανή δίπλα από το κυλικείο.

Συμβουλή: Ακολουθείστε τα κόκκινα βελάκια. Βγαίνοντας από το μουσείο, μην πάτε δεξιά, θα κάνετε κύκλο.

3. Ναι μεν, αλλά.. Τήνος

Ναι μεν μεγάλη η χάρη της Μεγαλόχαρης, αλλά η εκκλησία μια τρύπα, νομίζαμε κάναμε λάθος και μπήκαμε στο παρεκκλήσι.. μα που χωράει ο κόσμος το 15αύγουστο;

Ναι μεν εξυπηρετικότατος ο κόσμος του εμπορίου, αλλά για μαγνητάκια-σουβενίρ, θα φτύσετε αίμα.

Ναι μεν ωραίες οι παραλίες και τα χωριά, αλλά τόσες φορές δεν έχω ξαναπιεί τόσο νερό και να'ναι όλα κλειστά.. !!

Συμβουλή: Στον Πύργο, καθίστε στην 'Αλεξάνδρα' της πλατείας και παραγγείλετε γλυκό του κουταλιού 'ελιά' (ναι, την ελιά της σαλάτας). Δεν θα σας αρέσει μάλλον, αλλά αξίζει να το ζήσετε κι αυτό.

4. Άνδρος

-Μας έπιασαν τα μποφόρ... Τι θα πει απόπλους?? Πάντως φύγαμε προς Άνδρο.

-Εκεί όλα ωραία και καλά με ένα αξιοθέατο (την Παναγιά τη Θαλασσινή) και 5€ το μαγνητάκι. Ούτε νερό δεν ήπιαμε. Δεν τολμήσαμε να ρωτήσουμε πόσο κάνει..

-Για να μην χάσουμε πάλι το πλοίο φτάσαμε λιμάνι 1 ώρα νωρίτερα.. αλλά αν δεν το θέλει η μοίρα.. αφήνουμε να μπουν και τα φορτηγά πρώτα και.... τι στο καλό;; γιατί δεν ανάβει η μηχανή του μπλε χιτανί νοικιασμένου αμαξιού μας;; (βλ.προηγούμενη ανάρτηση)... ευτυχώς πήρε μπρος και μπήκαμε στο τσαφ!!!!!

5. Θέατρο στην Αθήνα

Είπαμε να δούμε το Σεσουάρ για δολοφόνους, όπου συμμετέχει και το κοινό... τι το ήθελα και ξύθηκα;; έγινα ο πρώτος στόχος του Ευριπιώτη.

Συνθήκες οδήγησης με νοικιασμένο αμάξι:

α. Τα αλάρμ να ανοίγουν και να κλείνουν όποτε αυτά θέλουν

β. Κάθε φορά που το αμάξι έμπαινε σε πλοίο, ανακαλύπταμε καινούρια ενδιαφέροντα σημάδια. Αρχίζαμε να τα βγάζουμε ονόματα

γ. Γκρεμοί και στροφές

δ. Βαριά ομίχλη και γκρεμοί και στροφές

ε. Βενζινάδικα χωρίς τουαλέτες

στ. Πορεία στο κέντρο Αθήνας (στην επιστροφή μας)

ζ. Κατακλυσμός στο βαθμό που οι γυαλοκαθαριστήρες λειτουργούσαν full speed και πάλι δεν έφτανε

η. Βαριά κίνηση λόγω έκθεσης στην Θεσσαλονίκη

Αν η Ζωή μου ήταν Ταινία...

......θα ήταν περιπέτεια ή θρίλερ??

• Ξεκίνησε σαν ένα απλό ταξιδάκι Θεσσαλονίκη - Αθήνα - Μύκονο...


• Το αμάξι που κατέχει σημαντικό ρόλο στο σενάριο, είναι ένα 1400κυβικάκι, που ξεχωρίζει από το χρώμα του, αυτό που ονομάσαμε 'μπλε χιτανί' (από το χιτάνο=γύφτος), γιατί το γυφτέξ δεν ακούγεται κομψό.


• Θεσσαλονίκη - Αθήνα με πατημένα τα 170 κι έχοντας κερδίσει επάξια τον τίτλο "Σουμαχεράκι",-το οποίο φυσικά διόρθωσα σε "Σουμαχεράρα"- φτάσαμε στο τσακ για να προλάβουμε να δούμε από κοντά την παράσταση "Από μακριά".


• Αφήνουμε αμάξι, παίρνουμε ταξί, του οποίου ο οδηγός (με κάθε αυτοπεποίθηση) μας αφήνει άλλο τόσο δρόμο από όπου ξεκινήσαμε, αλλά από την άλλη μεριά του θεάτρου.
  Εντάξει την είδαμε την παράσταση (για την οποία, όπως είπαμε, πληρώσαμε ταξί, αλλά πήγαμε με τα πόδια) ...αλλά μιλούσαμε μεταξύ μας με σήματα μορς.. με σήματα καπνού δεν γινόταν, αφού απαγορευόταν το κάπνισμα για όλους εκτός από τον Αθερίδη, τον οποίο πήγαμε να δούμε με μαλλιά και έπαιζε φαλακρός και καπνίζων, δίπλα σε μια κοκκινοτρίχισα Σ.Καρύδη.. κι έναν Καπουτζίδη-σαύρα.


• Η ΜΕΓΑΛΗ ΞΕΦΤΙΛΑ ήρθε αργότερα.. την επομένη τα χαράματα όταν επί 1,5 ώρα ψάχναμε το δρόμο για Ραφήνα... Αφού ρωτήσαμε μισή ντουζίνα ταξιτζήδες κι άλλους τόσους αθώους περαστικούς και βενζινάδες, καταλήξαμε να πληρώσουμε ταξί να οδηγεί μπροστά μας (αφού πρώτα καταναλώσαμε πολύτιμο χρόνο).


• Σύνταγμα - Ραφήνα σε 24' με το ένα πόδι στο γκάζι και το άλλο στον τάφο, καθώς και τα αλάρμ να παίζουν γιατί είχαν κολλήσει (καθότι τζάγκουαρ το χιτανί)....Δεν πειράζει, προειδοποιούσαμε έτσι και τους υπολοίπους, που είχαν ήδη τρομάξει από την μανιακή μου οδήγηση...


• Φτάνουμε 8:04 στο λιμάνι για το πλοίο που έφευγε στις 8:05 και το βλέπουμε να είναι μισό μέτρο από την ξηρά με την πόρτα να κλείνει βασανιστικά αργά κι εμάς απέξω να στενάζουμε (αν και πιο πολύ στενοχωρήθηκε ο ταξιτζής), ο οποίος παραβίασε και καμιά 4-5 κόκκινα.


• Με χάρη και φινέτσα βγαίνουμε να ελέγξουμε τα λάστιχα των αυτοκινήτων μας που έλιωσαν και μύριζαν από την ταχύτητα και τους κραδασμούς των δρόμων για τους οποίους πληρώσαμε μια περιουσία στα διόδια.
  
  Η απορία μου είναι, όταν λέμε 'η Ελλάδα να πάει μπροστά' εννοούμε κυριολεκτικά? του στυλ να φεύγει το πλοίο 2 λεπτά νωρίτερα από το λιμάνι π.χ.???
  
  Συνεχίζεται........................

Ο Ρατσισμός του Αγίου Βαλεντίνου

Γράφω με όλη την σοβαρότητα που με διακατέχει, για να καταγγείλω τους υπεύθυνους που εφηύραν την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, την ημέρα των ερωτευμένων. Είναι ρατσιστικό! Σκέφτηκε κανείς τους μη ερωτευμένους; Ή μήπως αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα να γιορτάζουν; Από την στιγμή λοιπόν που όλοι κοιτάνε να βγάλουν κάποια χρήματα από όλα αυτά, έξυπνο είναι -και το προτείνω εγώ σαν ιδιοφυία- να ξεκινήσει και η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΜΗ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ. Διότι, καταλήγω, η ζωή είναι γιορτή για όλους!!!
Και ενώ όλοι γιορτάζουν…. οοοοοχι…. Σε μένα θα συμβαίνει το αλλόκοτο.. εμένα θα με περιμένει ένας άγνωστος-ανώνυμος-ερωτευμένος ((που με έχει τρελάνει στα email με αφιερώσεις και τραγούδια κι ας μην απαντώ)) σε κάποιο σημείο της πόλης που θα μου αποκαλύψει λέει αύριο. Ότι να’ναι...

Καλά να περάσουμε!!!!!!!